2015-08-31

De Cahocia

IMG 1775

Ducentis annis ante adventum Hispanorum cecidit urbs magna, immo eo tempore quam Londinium ipsum maior: et maxima urbs fuit in novo orbe terrarum supra medium Mexicum.  Eius rex, quem historici suspicantur Magnum Solem vocitatum esse, videtur auctoritatem exercuisse per immensum aequor Americanum, a montibus Saxeis usque ad illos Apalatcy a Gallis Hispanisque dictos, a lacubus maximis septentrionalibus usque in Floridam.  Cuius iussu pyramides tumulique aedificati sunt, cuius nutu captivi barbari saevioribus a sacerdotibus immolati sunt dis tunc iratis, nunc ignotis.  Nec nomen ullius regis praepotentis servat memoria humana, nec nomen populi, nec nomen urbis.  Nec barbara templa humano sanguine tincta nec palatium regium manent: nihil ibi invenitur nisi tumuli, sub quibus iacent ossa.

IMG 1803

Galli sacerdotes, qui strenue conabantur perditas barbarorum animas ante servare quam omnes exterminati essent, nomen in ruinas illius urbis imposuerunt Cahociae, quod nomen sumpserunt e manu Indorum prope habitantium, qui eo migraverant post urbem deletam sed ante Europaeorum adventum.

IMG 1812

In angulo maximi tumuli sepultus est agricola Americanus, qui saeculo quodam recentiore tumulos minores sustulit, quo facilius agros coleret.  Nunc archaeologi putant illum tumulum fuisse sedem regis et deorum: unde placet putare eum inscium palatii possessorem fuisse ultimum regem Americanorum.

IMG 1805

2015-08-13

De oratore, verba Lippi Brandolini

Amicus mihi nuper mentionem fecit horum, quae de oratoribus dixit Lippus Brandolinus:

Nam quum veterum sive precepta sive orationes lego, video nos hodie quodvis potius nomen posse nobis quam oratoris arrogare.

Primum enim Romana illa lingua, quam illi secum nascentes quodammodo afferebant, a nobis vix longo tempore, multis laboribus, diuturna exercitatione disci potest. Amissis enim magna ex parte voluminibus quibus ea continebatur, vix eius exiguas reliquias retinemus.

Deinde immutata universa fori iudiciorumque consuetudine exercitatio dicendi, ad quam omnis preceptio accommodatur, nulla potest esse omnino. Nam neque ubi exerceantur, neque quamobrem exerceantur, dicendi studiosi sublato illo oratorio campo atque aditu laudis satis habent.

Postremo si quis superare has omnes difficultates conetur, et domi se diutissime exercere, nullos sibi honores, nulla premia, nullam denique laudem propositam esse videat. Qua spe sublata omnis studiorum ratio tollitur.

Quo mihi maior ac detestabilior videtur error esse eorum, qui una aut altera oratione dicta, quam toto plerumque anno domi atque in otio meditati sunt: oratores sese putant e vestigio consumatissimos evasisse, suamque illam lucubrationem laudant, publicant et omnibus locis atque hominibus recitant.

Ego qui neque lingua, neque doctrina, neque copia dicendi, neque exercitatione valere me putem, neque prodire frequenter ad dicendum audeo, neque Oratoris mihi nomen assumo. Si quid scribo: mihi et paucis admodum amicis scribo: nostra in vulgus non effero.